Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Είναι η λύπη που νιώθει η απορία


Μέσα σε ένα φλύαρο κατά τ' άλλα κείμενο, τον Έρανο σκέψεων* της Κικής Δημουλά, ένα απόσπασμα - διαμαντάκι με την ευστοχία του απαντά όπως χρειάζεται στην πολυφορεμένη ερώτηση για τον ορισμό της ποίησης:


... Γι' αυτό όταν με ρωτάνε τι είναι ποίηση, απαντώ με μελαγχολική ειλικρίνεια: δεν ξέρω. Αν ήξερα θα ναυαγούσα;

Ξέρω όμως να απορώ. Και τούτο έχει μια σχέση με την ποίηση, και με τον τρόπο που αυτή σωστά παρηγορεί. Παρηγορεί με το να αποσπά την προσοχή της λύπης από την προσωπική της αιτία και να την προσηλώνει σε μιαν άλλη συμπαντική λύπη, ήρεμη, καθόλου πιεστική, χωρίς υστερισμούς, ψύχραιμη, ανθεκτική, σχεδόν μειδιώσα. Είναι η λύπη που νιώθει η απορία ...















* Ο Έρανος σκέψεων για την ανέγερση τίτλου υπέρ της αστέγου αυτής ομιλίας είναι το κείμενο που εκφώνησε η Κική Δημουλά στην Αρχαιολογική Εταιρεία στις 26 Ιανουαρίου 2009.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου